روزنه

پس از سلام

زمانی که پایه های روزنه را نهادم به همکاری دوستانی فکر می کردم که کمکم کنند تا با همراهی شان یک فضای خوب ادبی ایجاد نماییم اما دوستان هر کدام با مشکلی روبرو بودند و به کاری مشغول ، خودم که بدتر از همه . اول فکر کردم بروم مدیریت وبلاگ و خیلی راحت با یک دکمه روزنه را از زندگی ساقط کنم و پایان بدهم به این آغاز ، ولی هربار که خواستم دکمه را فشار دهم دست و دلم لرزید و نتوانستم ، انگار می خواستم بزرگترین جنایت بشری را مرتکب شوم پس باز صبر پیشه کردم و صبوری هم طرفه خاکی بر سرم کردم .

دیدم نمی شود این وبلاگ را بیش از این ها مورد بی مهری قرار داد که در سایه چرت بزند، تصمیم گرفتم کار را به یک شاعر خوب و آینده دار بسپارم که مطمئنم از پس آن (روزنه) بر می آید و متحولش می کند .

در پایان از همه دوستان دور و نزدیک می خواهم با نظرات و پیشنهادات خود دوست خوبم خانم عباس زاده را یاری نمایند تا با احساس بهتری به روزنه بپردازند .

                                                                                                           محمدرضا براری

با سلام 

خانم سمیه احمدیان شاعر خوب بابلی یکی از استعدادهای شعری رو به رشد این حوالی ست که درک درست و مناسبی از شعر خصوصا غزل دارد که تلاش ها و مطالعاتش در این حوزه قابل اعتنا است. فعلا غزلی از ایشان ارائه می گردد، تا در پست های بعدی روزنه، شعرهایشان را همراه با نقد و بررسی خدمتتان تقدیم نماییم .  

                                              با آرزوی موفقیت برای این دوست خوب .

                                                                                      روزنه

بندری برقص

دل می برم برای دلت دلبری برقص

سر می شوم سماع مرا سرسری برقص

دریای چشم آبی و بی انتهای من

موج ات شدم به خاطر من بندری برقص

پرواز سهم کوچکی از آسمان توست

دور حرم بگرد کمی کفتری برقص

دریاچه با حضور تو ایمان می آورد

کافر شدم ، قداست نیلوفری! برقص

دستی بکش به صورت آینه و بخوان

با هر چه دیو دور تنم چون پری برقص

گویا سکوت عقربه ها رو به عشق نیست

حالا بچرخ سمت دل دیگری برقص.

                                        سمیه احمدیان

دوستان عزيز سلام

روزنهحلقه ي شاعران شمال است که مي خواهد از دريچه و منظر خويش به جهان پيرامون شعر نظر کند، تا دست همت خويش را به وسعت بي نهايت شعر نزديک کند تا چارپايه کوچک ما ، نردباني شود براي رسيدن به درک ديگري از شعر و شاعرانگي .

از اين رو دست دوستي را به طرف همه ي اهالي مهربان و ساده شعر دراز مي کنم تا در اين مسير، همراهِ همواره ي من باشيد، سعي روزنه بر اين است تا حد ممکن و تا جايي که قلم ناچيزم ياري مي کند به نقد و بررسي شعر شاعران حوالي خويش بپردازم و همه ي کارهايي که به روزنه سپرده مي شود با دقت و وسواس مورد نگاه و قضاوت خويش و ساير دوستان اهل نقد و نظر قرار دهم، پس دست بکار شده وشعرها و آثار خوب تان را به روزنه بسپاريد .

                                                                       با احترام

                                                                                   محمدرضا براري

شعري از نقي يوسف نژاد

توده ابريم

برفراز دشت هاي سردمان

زوزه ي باديم

به تنهايی که می لرزيم

در خلوت تاريک

ساچمه هايي سرخ و داغيم

در شقيقه هاي سرگردان يکديگر

اعترافي تلخ بر لب هاي ماست

ديوار بي گناه ست

از سپيدي تا سياهي چشم مي بنديم

سرد مي ميريم.

شعري از سحر عباس زاده

راستي

گفته ام

پنجره اي بفرستند

با گلداني که روزمره گي ندارد

و صندلي اي که دوست داشتي

تا روي آن بنشيني و

کلاغ ها درخت توت را تماشا کني

آنوقت

عصرهايي را که با همسايه چاي مي خورد

مي آوريم

با فکري که ديگر نمي کنيم.